Stephanie

Vroegah, in mijn begintijd als designer, kende ik het gevoel maar al te goed: die frustratie wanneer je precies weet wat mooi is, maar het zelf nog niet kunt maken omdat je de skills nog niet hebt. Ik heb het het ‘smaak-gat’ genoemd.

Ira Glass heeft dit fenomeen ooit perfect verwoord, beter dan ik het ooit zou kunnen. Luister maar:

“Nobody tells this to people who are beginners, I wish someone told me. All of us who do creative work, we get into it because we have good taste. But there is this gap. For the first couple years you make stuff, it’s just not that good. It’s trying to be good, it has potential, but it’s not. But your taste, the thing that got you into the game, is still killer. And your taste is why your work disappoints you. A lot of people never get past this phase, they quit. Most people I know who do interesting, creative work went through years of this. We know our work doesn’t have this special thing that we want it to have. We all go through this. And if you are just starting out or you are still in this phase, you gotta know its normal and the most important thing you can do is do a lot of work. Put yourself on a deadline so that every week you will finish one story. It is only by going through a volume of work that you will close that gap, and your work will be as good as your ambitions. And I took longer to figure out how to do this than anyone I’ve ever met. It’s gonna take awhile. It’s normal to take awhile. You’ve just gotta fight your way through.”

-Ira glass

Niet denken, gewoon doen

Het duurde jaren voordat ik dingen kon maken die aan mijn smaak voldeden. Gelukkig werkt het als een sneeuwbal: met elk ‘slecht’ werk wat je maakt, worden je skills beter. Zo kom je steeds een stapje dichterbij het overbruggen van het smaak-gat.

Het is vooral belangrijk dat je niet te veel denkt en voonamelijk doet.

Ik raad iedereen die hiermee worstelt aan zichzelf een creatief experiment te geven.

Mijn eigen creatieve experiment

In 2021 begon ik een creatief experiment genaamd Mindfulnista. Het was eerst een podcast, maar ik kwam er al snel achter dat ik helemaal geen zin heb om te praten en vervolgens nog 3 uur naar mezelf te luisteren tijdens het monteren. Ik ging wat anders doen.

Ik ben dol op collage en dus besloot ik me op digitale collage te storten. Mijn eerste batch collages was niet best. Visueel leek het nergens op en ook qua storytelling was het niet zo denderend.

Maar dankzij al mijn jaren Photoshoppen en fotograferen, kwam ik al snel tot collages die ik zelf heel tof vond! Ze voldeden aan mijn smaak.

Mijn kennis over fotografie hielp bij het maken van goede composities en het vinden van aansprekend bronmateriaal. Mijn jarenlange geploeter in Photoshop hielp me om mijn idee om te zetten in iets tastbaars.

Ik deelde mijn creaties op Instagram en mijn account groeide snel. Op de piek had ik bijna 15.000 volgers. Mijn meest populaire collage heeft zo’n 500.000 views en bijna 50.000 likes.

Ik kon snel het smaak-gat overbruggen omdat ik al jaren had geïnvesteerd in:

• Fotografiecursussen
• Het maken en analyseren van duizenden foto’s
• Het leren gebruiken van Photoshop
• Het leren omzetten van een idee/verhaal in een beeld

Niet miepen, gewoon beginnen

Dit is waarom het zó belangrijk is om gewoon te beginnen met je project. Je wordt goed door eerst slecht te zijn. Het is een kwestie van dingen maken en geduld hebben. Uiteindelijk kom je er vanzelf.

Maak dingen, laat het aan andere mensen zien. Vraag om feedback, kijk of iets resoneert bij anderen.

Elke misser brengt je een stapje dichterbij het kunnen realiseren van je smaak. En ik kan je vertellen: dat voelt echt goed en is het dubbel en dwars waard.